Una visita especial

Dit weekend kreeg ik bezoek hier in Portoviejo! En niet zomaar bezoek, maar wel van een ongelooflijk plezante, blonde, vloeiend-Spaans-sprekende, energieke zotte doos die 1 van mijn beste maatjes is sinds de College-tijden en hier ook 4 maanden in Ecuador vertoeft voor een stage in het kader van haar laaste jaar Sociaal Cultureel werk. Dorien, want dat is de naam van die toffe madam, verblijft in Quito en doet daar haar stage in een organisatie voor gehandicapte kinderen. Voor de trip naar Portoviejo moest ze dus 9 uur in de bus zitten, onverantwoord lang, maar ik ben ongelooflijk blij dat ze dat aangedurfd heeft, want het was een zot wijs weekend, waarin we allebei nog eens honderduit konden babbelen in ons eigenste Vloams-Lokers-Klein-Snoas en da was vree plezant!! Op zaterdag gingen we met ‘mijn broer’, zijn gezin en ‘mijn mami en papi’ naar Cruscita. Dat namiddagje strand was echt genieten en we probeerden een coctail die ‘gevleugelde kakkerlak’ noemde, een heet sterk brouwseltje dat we toch niet echt een aanrader vonden.. Na wat rondkuieren installeerden we ons terug allemaal achterin de pick-up en reden terug naar Portoviejo. De zussen hadden ons uitgenodigd voor te gaan dansen en dat hebben gedaan. Dorien en ik kunnen stilaan de liedjes beginnen meezingen en het dansen gaat vlotter en vlotter, het was dus een dolle bedoening!
Op zondagmorgen al terug vroeg uit de veren want we werden verwacht in de comunidad Jesus Maria bij Gabriella, een meisje dat ik via Plan heb leren kennen. We kregen er een typische schotel van Manabi voorgeschoteld, biche, konden pootje baden in de rivier, maakten een wandeling doorheen de comunidad, dronken een biertje bij het plaatselijke winkeltje, schommelden in de hangmat en babbelden tussendoor over vanalles en nog wat met Gabriella en haar familie. Daarna met de bus terug naar Portoviejo en op maandag gingen we op toeristische wijze Montecristie verkennen. Typische dingetjes van Montecristie zijn de panamahoeden en allerlei juwelen en souveniertjes gemaakt van ‘tagua’. We wandelden op het gemakje wat rond, probeerden verschillende nieuwe batido’s en wisten nog steeds een heleboel dingen te vertellen tegen elkaar:)
Op maandagavond moest Dorien dan weer de bus op, op weg naar Quito waar ze deze ochtend dan toekwam en vandaag bijzonder moedig een hele dag gewerkt heeft!
Dorienemien, twas ongelooflijk plezant met jou, het weekend van 2 mei doen we dit over, maar dan in Quito!!

Volgende week is het hier in Ecuador Semana de Santa, dus paasvakantie! Dit zijn hier eigenlijk maar 2 dagen vakantie, maar bij Plan is dat een week en ik heb nu ook al een week vakantie. Op die manier kan ik een mooi evenwicht maken tussen schoolwerk, want aiai da is nog een heleboel, maar heb ik ook de tijd om Guayaquil en Riobamba een beetje beter te leren kennen. Ik ga hier volgende week samen naartoe met een meisje van het postgraduaat die haar stage doet in Peru en voor een kleine week naar Ecuador komt. Nu dus enkele dagen aan m’n papers werken en dan kan ik een nieuw deeltje van dit land gaan verkennen:)

Een dikke warme zoen!

(Ik had nog meer foto's van in Cruscita en ons avondje dansen, maar die wilden er vandaag niet bij, ik probeer ze er binnenkort bij te zetten)


De rivier in Jesus Maria waar we rustig konden pootjebaden

Het plaatselijk winkeltje met vanalles-en-nog-wat in de comunidad

Gabriella, haar vriendje en broer voor hun huis, twaren grapjassen ze:)

De keuken in hun huis, warm warm warm als ze daar aan het koken zijn!!

Zoek Dorien en Ellen..

Een ijsjes-maak-karretje in Montecristie

Dorien geniet :)

De kerk in Montecristi, vriet scheune

De postpakketjes met al de chocolade en briefjes, de familie hier blijft er zot van!

Dankuwel mama en papa en oma!

Hihi..da konde we ni laten..

De markt in Montecristie

Wiebelplezier op de hangmat!

Las comunidades

Even verslag uitbrengen over een superinteressante stageweek!! We kregen bij Plan International bezoek van een fotograaf uit Noorwegen waarmee we naar verschillende comunidades trokken. We bezochten Jesus Maria, Alajuela, Cruz Alta en Al Pollo. Telkens werden we hartelijk ontvangen door de 'president' van de comunidad en kregen we een typisch Ecuadoriaanse lekkernij voorgeschoteld. We woonden telkens ook een activiteit bij met kinderen die werkten rond verschillende thema's en maakten steeds een wandeling door de comunidad en bezochten enkele mensen. Ik vond het echt ongelooflijk boeiend! Iedere comunidad is verschillend en heeft haar eigen unieke kenmerken.
In Jeus Maria hadden de kinderen een toneelstukje voorbereid over de manier waarop zij de vervuiling van rivieren en straten in hun comunidad tegengegaan zijn. Het waren vooral de jongeren die ervoor gezorgd hebben dat deze comunidad nu een degelijk afvalbeleid heeft. Hier was ik echt gefascineerd door de prachtige natuur! Jesus Maria is omgeven door bergen met onaangerepte natuur en zelfs plaatsjes waar nog nooit een mens voet op heeft gezet. Doordat deze mensen 'tussen' de jungle leven, weten ze ook enorm veel af van dieren, planten, bomen... Ik hoorde er ongelooflijk veel dierengeluiden die ik niet kon thuisbrengen, maar wellicht zal ik morgen of 1 van de komende weekends op mini-excursie gaan met enkele jongeren van daar in de jungle. Ik kijk er naar uit!
In Alajuela vertelden de kinderen aan de hand van tekeningen hoe het er in hun comunidad aan toe gaat. Ze waren ook heel niewsgierig naar Belgie en Noorwegen en stelden ons vele vragen:)
In Cruz Alta had ik het gevoel een beetje op scoutskamp te zijn:) Tijdens de wandeling door de comunidad baanden we ons een weg doorheen het hoge gras, tussen enorm grote bananenplanten, over rivieren.. Echt superleuk! Ik werd de hele tijd vergezeld door een meisje van 8 jaar die me vanalles vertelde over haar familie, de grote vissen in de rivier..:) In deze comunidad werkt men actief rond de ziekte Chagas die veroorzaakt wordt door een 'chincorro'. Dit beestje bijt mensen 's nachts wanneer ze slapen en laat naast de beet wat uitwerpselen achter. Het is niet de beet zelf die giftig is, maar wel de uitwerpselen. Dus wanneer mensen die beet openkrabben komen de uitwerpselen in hun lichaam terecht en worden parasieten verspreid. Deze ziekte kan dodelijk zijn. Via allerlei preventiemiddelen informeert men de mensen dus over deze ziekte en geeft men tips hoe men deze ziekte kan voorkomen.
We bezochten ook een huis dat in 2002 verwoest werd door enorme modderstromen die van een dichtbij gelegen berg kwamen. Die modderstromen ontstaan door de harde regenbuien die vooral tijdens de winter voorkomen en door het feit dat er veel bomen gekapt werden op die berg voor de landbouw. De vrouw die in dat huis woonde vertelde over die gebeurtenis en gaf ons een rondleiding in haar nieuwe huis. Ook hier in Cruz Alta hadden de kinderen een grappig maar educatief toneelstukje voorbereid over het belang van een propere leefomgeving. De kinderen waren enorm nieuwsgierig, wouden foto's trekken, kwamen knuffelen en zoenen geven, ongelooflijk lief!
In Al Pollo tenslotte maakten we een wandeling met enkele jongeren van de comunidad. Hier leeft men vooral van de landbouw. Deze comunidad wordt tijdens de winter vaak getroffen door overstromingen omdat ze vlakbij de rivier Portoviejo ligt. Het is een erg grote comunidad met ongeveer 150 families. Het was dus een erg levendige bedoening in de namiddag met de 80 kinderendie naar de activiteit kwamen! Een weetje over Al Pollo: 'pollo' betekent 'kip' en de naam van deze comunidad verwijst naar de traditionele hanengevechten die hier iedere zaterdag gehouden worden.

Het was echt ongelooflijk leuk om deze comunidades een beetje te leren kennen en ik heb weer heel wat bijgeleerd! Ik zou echt nog veel kunnen vertellen, maar ik ga er hier es wa foto's opsmijten sie:)

En Liesbeth meissie, een ongelooflijk gelukkige verjaardag!! Ik hoorde dat op deze eerste lentedag het zonnetje goe schijnt daar bij jullie, dus geniet ervan, dat is speciaal voor jou, ik ben er zeker van :) Muchos feliz-cumpleaños-besos!!

Un abrazo!
xx

Al Pollo

Met de hele familie gezellig bonen kuisen:)

Het huis van het koppel met 15 kinderen

Middageten met enkele jongeren van de comunidad Al Pollo

Straatbeeld van de comunidad Al Pollo

Cacaobonen die liggen te drogen in de zon om er later chocolade van te maken

Kinderen maken tekeningen over wat zij begrijpen onder een propere leefomgeving in hun comunidad

Cruz Alta

'Corviche de yuca' en een lekker sapje!

Een vrouw die haar kleren aan het wassen is in de rivier

Een boek over de ziekte Chagas waarmee men werkt in de comunidad

Het lokaal waar de activiteiten doorgaan en het speelpleintje

Een huis in Cruz Alta met prachtige tuin

Dit is een deel van het huis dat verwoest werd door de modderstromen. Dit huis was eigenlijk een paalwoning en mensen konden er dus gemakkelijk onderdoor lopen. Na de modderstromen staat het huis nog maar een halve meter boven de grond.

In de linker bovenhoek de grote spin waarvan Pamela en ik toch even chrokken (maar die hier dus niet zo groot lijkt)

Het toilet in een huis van de comunidad

Kinderen werken aan hun 'map de comunidad' waarbij hun hele comunidad visueel wordt voorgesteld

Dit meisje had ik enkele weken geleden al eens ontmoet in een comunidad en was echt ongelooflijk lief. Ze plukte bloemen voor me toen we terug vertrokken en knuffelde me bijna plat:)

Op deze berg zie je duidelijk de modderstromen die langs de kale

plekken naar beneden gekomen zijn